ایمان میقانی منو

نمایش تمامی مطالب برای برچسبرادیو کودک

لینک

رادیو کودک

با افتتاح شبکه رادیویی کودک ، یک رسانه دیگر برای کودکان به وجود آمد . رسانه ای که البته شاید برای کودکان ، یا بهتر بگویم کودکان امروزی کمی غریب باشد . و شاید بهانه ای باشد که به بررسی رابطه کودک و رادیو بپردازیم .

شبکه رادیویی «کودک» در نیمه شعبان افتتاح شد و پخش برنامه هایش را بر روی موج اف ام ردیف ۸۹.۵ مگاهرتز برای خردسالان، کودکان و نوجوانان آغاز کرد.
طاهره راستی پیشه مدیر شبکه رادیویی خانواده و سرپرست شبکه کودک و نوجوان در گفتگو با خبرنگار جام جم سیما با اعلام این خبر گفت: تا پیش از این شبکه رادیویی خانواده از ساعت ۶ تا ۱۸ برنامه هایی برای مخاطب خانواده پخش می کرد که هم اکنون ۶ ساعت برنامه کودکانه نیز به جدول پخش این شبکه اضافه شده و بدین ترتیب شبکه کودک و خانواده از ساعت ۱۸ تا ۲۴ برنامه شنوندگان برنامه پخش می کند.

برای  برنامه های کودک ۳ دسته بندی در نظر گرفته شده :

از ساعت ۱۱ تا ۱۲ و ۳۰ دقیقه برای مخاطب خردسال برنامه پخش خواهیم کرد؛

از ساعت ۱۵ تا ۱۸ برنامه های کودک را روی آنتن می رود

و از ساعت ۲۱ و ۱۵ دقیقه تا ۲۲ و ۴۵ دقیقه نیز برای مخاطب نوجوان برنامه خواهیم داشت.

  • با تشکر از ارسال دیدگاه .

    نظر میانه فعال باشد، نیازی به ارسال هر گونه نظرات ارسال شده می باشد .

لینک

قصه گویی رادیویی

به بهانه گزارش ” کودکان با قصه بزرگ میشوند ” ، نوشته آذر مهاجر : روزنامه همشهری ۲۹ آبان ۱۳۹۱

رادیو رسانه ای است خیال انگیز ، چرا که مخاطب رادیو هر چه را میشنود خواسته یا ناخواسته در ذهن خود تصویر می کند و مخاطب در تصویر نمودن فضا و مکان و موقعیت و شخصیتها کاملا آزاد است .

کودک و رادیو

کودک و رادیو

قصه گویی برای کودکان از سال ۱۳۶۹ در رادیو سراسر ( رادیو ایران فعلی ) با برنامه شب بخیر کوچولو آغاز شد . همان برنامه ای که مریم نشیبی مجری آن بود . قصه به واسطه فلسفه وجودی اش پیامی است که بسیار بر بستر رادیو می گنجد ، و تجربه قصه های رادیویی آنقدر موفق بود که هیچ مصداق موفقی برای برنامه تلویزیونی مشابه با آن وجود ندارد .

همان که عذرا وکیلی ، مجری و تهیه کننده ای با سابقه ۴۰ سال برای برنامه “سلام کوچولو ” می گوید :

با تصویر و رنگ و کارتن تنها می توان بچه ها را سرگرم کرد اما قصه گفتن در تلویزیون خیلی موفقیت آمیز نیست .چراکه بچه ها نمی توانند هواسشان را جمع کنند و فقط به خود قصه توجه داشته باشند ، اما رادیو فقط به کمک صدا با بچه ها ارتباط میگیرد و در لحظه به صورت زنده می تواند همراه بچه ها باشد . به همین دلیل معتقدم رادیو بهترین ابزار برای قصه گویی است .

مریم نشیبی (نشیبا) هم در مورد قصه گویی می گوید :

قصه ، زیباترین راه برای انتقال فرهنگبه بچه هاست .

اما قصه گویی در رادیو هم اما و اگر هایی دارد . قصه گویی کلا فرآیندی دو سویه است و قصه گو باید در مخل قصه گویی حاضر باشد تا متناسب با واکنش مخاطبان خود عکس العمل نشان دهد ، تا جایی که مجاز به تغییر خط داستانی هم می باشد . اما در قصه گویی رادیویی این عامل لحاظ نمی شود ، پس مخاطب چهره و واکنش ها و یا بادی لنگویج قصه گو را نمی بیند و قصه گو مجبور به الحاق این احساسات به صدای خویش است . و در اصل قصه گویی رادیویی در زمره ” نمایشهای رادیویی ” می گنجد .  نشیبی در این خصوص می گوید :

در برنامه رادیویی قصه گو باید چنان قصه بگوید که کودک و نوجوان همپای او وارد قصه شود و قصه را تعقیب گند . لحن قصه گو در این مورد نقش اصلی را بازی میکند . گوینده باید قدرت ، ضعف ، ترس ، و سایر حالتها را با تغییر لخن به مخاطب القا کند ؛ هم فضا را برای مخاطب ترسیم کند و هم شخصیتهای مختلف یک قصه را .

با وجود عدم رثبت والدین برای قصه گویی برای کودکان ، در حال حاضر برترین رسانه برای انتقال قصه برای کوکان رسانه های شنیداری ازجمله رادیو است .

در سال ۱۳۸۴ با قطع موثرترین برنامه قصه گویی به نام شب بخیر کوچولو ، فرصتی فراهم شد تا رسانه های جدیدی در عرصه قصه گویی متولد شوند . هر چند رادیو ۵ سال بعد یعنی در سال ۱۳۸۹ این برنامه را با حضور قصه گوی دیرینه اش : مریم نشیبی ، به آنتن بازگرداند .

در مطالب بعدی به واکاوی رسانه های جدید در بازه زمانی ۱۳۸۴ تا  ۱۳۸۹ می پردازیم .

  • با تشکر از ارسال دیدگاه .

    نظر میانه فعال باشد، نیازی به ارسال هر گونه نظرات ارسال شده می باشد .